ارائه دهنده خدمات آنلاین ارزهای دیجیتال

مقایسه کوین های قابل استخراج و کوین های غیرقابل استخراج – آنچه باید بدانید

نحوه ایجاد پول دیجیتال و انجام تراکنش ها در شبکه بلاک چین، انقلابی است که رمزارزها باعث ایجاد آن شده‌اند

کوین های قابل استخراج و غیرقابل استخراج

نحوه ایجاد پول دیجیتال و انجام تراکنش ها در شبکه بلاک چین، انقلابی است که رمزارزها باعث ایجاد آن شده‌اند. عدم تمرکز این شبکه مالی، ایده اصلی است که ارزهای رمزپایه یا همان رمزارزها را از پول سنتی فیات جدا می­کند. در این شبکه هیچ نهاد مرکزی نمی­تواند این سیستم را کنترل کند. کوین­های قابل استخراج از طریق فرآیندی به نام استخراج یا ماینینگ ایجاد می شوند و کلیه تراکنش ها توسط ماینرها در سراسر جهان تأیید می شوند. این کار به صورت کاملاً غیر متمرکز انجام می‌شود، اما در مورد کوین های غیر قابل استخراج که تعداد آنها بیشتر است، شرایط چطور است؟

با رفتن به سایت کوین مارکت کپ متوجه خواهید شد که ۵ مورد از هر ۱۰ رمزارز قابل استخراج نیست. همچنین گزینه ای برای فیلتر کردن رمزارزهای غیر قابل استخراج وجود دارد. بنابراین چرا برخی از کوین ها قابل استخراج و برخی دیگر غیر قابل استخراج هستند؟ جوانب مثبت و منفی آنها چیست؟ چگونه یک کوین غیر قابل استخراج ایجاد می شود و اعتبارسنجی تراکنش ها در کوین هایی که ماینر ندارند، چگونه است؟ در این مطلب همه چیز را در مورد رمزارزهای غیر قابل استخراج توضیح خواهیم داد. در ابتدا بیایید ببینیم که استخراج رمزارز چیست و چه هدفی را دنبال می کند.

استخراج رمزارز

استخراج فرآیندی است که در آن فرد یا گروهی از ماینرها از کامپیوترهای قدرتمندی استفاده می کنند و برای حل مسائل ریاضی پیچیده با یکدیگر رقابت می کنند و بیت کوین یکی از چنین رمزارزها است.

این معمای محاسباتی ریاضی، یک الگوریتم موسوم به الگوریتم اثبات کار است که ماینرها برای حفظ امنیت و عدم تمرکز شبکه بلاک چین باید آن را حل کنند. این اثبات کار یک رمزگذاری امنیتی است که دو هدف را در شبکه رمزارز دنبال می کند.

۱) تأیید تراکنش ها در شبکه بلاک چین

۲) ایجاد کوین های جدید در گردش که ماینر به ازای اعتبارسنجی موفقیت آمیز هر بلوک از تراکنش های جدید دریافت می کند.

از آنجا که رایانه های بسیار زیادی درگیر فرآیند استخراج هستند، شبکه غیر متمرکزتر می شود و حمله به آن بسیار مشکل می شود. کلیه کاربران کوینهای قابل استخراج، مدل اثبات کار و بیت کوین پیشگام در این صنعت هستند. نزدیک به ۱۰۰۰ الگوریتم مختلف اثبات کار یا همان کوینهای قابل استخراج در فضای رمزارز وجود دارد.

بیت کوین، اتریوم، بیت کوین کش، لایت کوین، مونرو، دش، اتریوم کلاسیک، زد کش، داج کوین و ریون کوین برخی از نمونه های محبوب کوین های قابل استخراج هستند و ریپل، EOS، استلار، تزوس، NEO، NEM، آنتولوژی، ویچین، ویوز، QTUM، LISK و NANO برخی از نمونه های محبوب کوین های غیر قابل استخراج هستند. آن ها در واقع توکن نیستند، بلکه کوین هایی هستند که قابل استخراج نیستند. اما واقعاً کوین قابل استخراج و غیرقابل استخراج در رمزارز به چه معناست؟

تمام رمزارزها در یکی از این دو دسته قرار می گیرند: قابل استخراج یا غیر قابل استخراج. این مفاهیم به حوزه کاری هر پلتفرم و اینکه سازنده کوین چه برنامه ای برای تولید کوین خود دارد، بستگی دارند.

کوین های قابل استخراج

همانطور که عنوان این نوع از رمزارزها نشان می دهد، کوینهای قابل استخراج کوین هایی هستند که از طریق فرآیندی موسوم به ماینینگ، ایجاد می شوند. این کوین ها ایجاد شده و به ماینرها به عنوان پاداش ایجاد بلوک در بلاک چین اعطاء می شوند.

کوین های غیر قابل استخراج

همانطور که عنوان این بخش نشان می دهد، این دسته از رمزارزها کوین هایی هستند که قابل استخراج نیستند. در این نوع از رمزارزها کاربران نمی توانند با استفاده از توان رایانه های خود کوین های جدیدی را استخراج یا ایجاد کنند. بنابراین کوین غیر قابل استخراج در واقع تنها به عنوان یک ارز دیجیتال در حال گردش است و کاربران فقط می توانند با خرید از صرافی یا از طریق سایر کانال های خرید موجود، این کوین ها را به دست آورند. در این نوع رمزارز، کوین ها یا اصلاً قابل ایجاد نیستند و یا بدون استفاده از هرگونه تجهیزات ماینینگ ایجاد می شوند. بنابراین شاید بپرسید، پس کوین های جدید از کجا می آیند؟

رمزارزهای غیر قابل استخراج چگونه ایجاد می شوند؟

به طور کلی دو نوع کوین غیر قابل استخراج وجود دارد.

  1. کوین هایی که به طور کامل در دسترس عموم قرار گرفته و عرضه آنها دیگر نمی تواند افزایش پیدا کند.
  2. کوین هایی که مقدار آن ها می تواند افزایش پیدا کند، ولی نه از طریق استخراج بلکه از طریق راه هایی مثل سهام کیف پول[۱] یا ولت استیکینگ که در ادامه به بررسی این موارد می‌پردازیم.

[۱] wallet staking

کوین هایی که عرضه آن‌ها به حداکثر رسیده است و دیگر ایجاد نمی شوند

این موارد کوین هایی هستند که یک توسعه دهنده قبل از آغاز پروژه، همه کوین ها را استخراج می کند و سپس آن ها را برای عموم کاربران توزیع می کند. کلیه کوین ها از پیش استخراج شده هستند.

کوین های غیر قابل استخراج که هنوز تعداد کل آنها به طور کامل منتشر نشده است

این موارد کوین هایی هستند که از مدلی مثل مدل اثبات سهام[۱] استفاده می کنند که در آن کوین های جدید فقط با استفاده از سهام کیف پول یا مسترنودها تولید می شوند. در مدل اثبات سهام هیچ رایانه ای با قدرت پردازش بالا درکار نیست. درعوض، کاربران ملزم به خرید و نگه داشتن کوین ها در کیف پول خود هستند.

در چنین مدلی ماینرها تراکنش را تائید نمی کنند. درعوض، کاربرانی که کوین ها را در کیف پول خود نگهداری می کنند، درگیر روند تأیید تراکنش ها هستند. هرچه تعداد کوین بیشتری داشته باشید و مدت بیشتری آنها را در کیف پول خود نگه دارید، احتمال اینکه بتوانید یک بلوک از تراکنش ها را تائید کنید بیشتر خواهید بود. برای تأیید موفقیت آمیز تراکنش ها، کاربران پاداش خود را در قالب کوین های تازه تولیدشده، دریافت می کنند.

توجه داشته باشید که همه کوین های غیر قابل استخراج از شرایط اثبات سهام استفاده نمی کنند و همه این کوین ها به سهامداران پاداش نمی دهند. کوین هایی مانند نبلیو وجود دارند که حداکثر میزان عرضه در حال حاضر آنها به اتمام رسیده است، بنابراین شرکت کنندگان در آن فقط حق الزحمه ایجاد یک تراکنش را به عنوان پاداش خود دریافت می کنند.

تفاوت ها و شباهت های بین رمزارزهای قابل استخراج و غیرقابل استخراج

از آنجا که ایده اصلی بیشتر رمزارزها عدم تمرکز است، هر تراکنشی که در شبکه اتفاق می افتد نیاز به تأیید اعتبار توسط یک شخص دارد. به این اعتبار سنجی احتیاج است تا اطمینان حاصل شود که یک کوین در حال دو بار خرج شدن نیست. وقتی صحبت از اعتبارسنجی تراکنش ها یا کنترل تولید بلوک می شود، چه در کوینهای قابل استخراج و چه در کوین های غیر قابل استخراج، یک شباهت وجود دارد و آن این است: آن ها به اجماع یا توافق تمام کاربران شبکه می رسند. فقط روش این تأیید و توافق بین آن‌ها متفاوت است و در کوینهای قابل استخراج از الگوریتم اثبات کار استفاده می کند، درحالیکه در کوین های غیر قابل استخراج بیشتر از الگوریتم اثبات سهام استفاده می شود.

[۱] Proof of Stake

اما همانطور که گفتیم همه کوین های غیر قابل استخراج از مدل اثبات سهام استفاده نمی کنند. در رمزارزها، الگوریتم‌های زیادی برای اجماع میان کاربران شبکه وجود دارد. هر الگوریتم تراکنش ها و بلوک ها را به روشی متفاوت تأیید می کند. دو مورد از محبوب ترین الگوریتم ها، اثبات کار و اثبات سهام هستند. بسیاری از کوین های غیر قابل استخراج نیز وجود دارند که از الگوریتم‌های تأیید یا اجماع دیگری استفاده می کنند مانند: اثبات سهام محول (DPoS)، تحمل خطای بیزانس (BFT)، نمودارهای غیرمدور جهت دار (DAGs) و غیره.

مزایا و معایب کوین های قابل استخراج و غیرقابل استخراج

کوینهای قابل استخراج و غیرقابل استخراج مزایا و معایب خود را دارند که در ادامه بررسی خواهد شد.

کوین های قابل استخراج

مزایا: کوینهای قابل استخراج امن تر شناخته می شوند و با فرض اینکه کوین از ساختار پاداش ایجاد بلوک مناسبی برخوردار است و از قبل نیز استخراج نشده است، روش بهتری برای توزیع کوین فراهم می‌شود.

معایب: بزرگ ترین نقص رمزارزهای قابل استخراج  این است که امنیت شبکه آن‌ها، بسیار هزینه‌بر است. این ویژگی انرژی زیادی مصرف می کند و به تجهیزات تخصصی زیادی برای استخراج نیاز دارد.

کوین های غیر قابل استخراج

مزایا: کوین های غیر قابل استخراج از نظر مصرف انرژی کارآمدتر هستند، زیرا برای تأمین امنیت شبکه نیاز به مصرف انرژی بالایی ندارند. همچنین هزینه های بسیار کمتری برای اعتبارسنجی تراکنش ها در مقایسه با کوینهای قابل استخراج دارند.

معایب: بسیاری از کوین های غیر قابل استخراج در اصل از قبل به طور کامل استخراج شده اند. یعنی دارای توزیع محدود اولیه هستند که باعث می شود یک کوین دارای حالت متمرکز شود که با اصل غیرمتمرکز بودن شبکه‌های رمزارز در تضاد است.

سخن پایانی

بسیاری از افراد از رمزارزهای قابل استخراج استفاده نمی کنند، زیرا این کار نیاز به مصرف انرژی زیادی دارد. از طرف دیگر، افراد بسیار دیگری از این رمزارزها برای اطمینان از توزیع یکنواخت کوین ها در شبکه بلاک چین استفاده می کنند تا شبکه غیر متمرکز باقی بماند.

کوین های غیرقابل استخراج دارای پتانسیل بالا نیز وجود دارند. هر کدام از آنها به روش خاص خود منحصر به فرد هستند و به آنچه باید توجه داشته باشید این است که استخراج تنها یک نوع از توزیع است. کوین های دیگری نیز وجود دارند که از روش های دیگری برای تأمین امنیت شبکه و توزیع استفاده می کنند.

همه این موارد به اهداف رمزارز موردنظر شما بستگی دارد و مشارکت در هر یک از این رمزارزها به تصمیم شخصی خود شما بستگی دارد. به یاد داشته باشید که نباید ارزش کوین را بر اساس این که جزو کوینهای قابل استخراج است یا نه ارزیابی کنید. در حقیقت قیمت یک کوین تا حد زیادی به عرضه و تقاضا بستگی دارد. با توجه به این شرایط هم کوینهای قابل استخراج و هم کوین های غیر قابل استخراج در آینده وجود خواهند داشت. ولی به خاطر داشته باشید که فقط کوین هایی رونق خواهند داشت که دارای کاربرد بالایی باشند و از نظر مردم با ارزش محسوب شوند.

 

مقاله پیشنهادی:
تفاوت بین توکن، کوین و ارز مجازی

ممکن است به این مطالب نیز علاقه‌مند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.