ارائه دهنده خدمات آنلاین ارزهای دیجیتال

تفاوت بین توکن، کوین و ارز مجازی

هدف اصلی از ارزهای رمزنگاری شده، تمرکز زدایی است

آیا بین توکن، کوین، ارز دیجیتال و ارز مجازی تفاوتی وجود دارد؟

به طور مختصر: بله، تفاوت دارند.

قطعا در میان این اصطلاحات، تفاوت های بزرگ و کوچکی وجود دارد. به عنوان مثال، هنگامی که بانک JPMorgan Chase کوین JPM خود را منتشر کرد، آن را به عنوان کوین دیجیتال (Digital Coin) معرفی کرد در حالی که کمپانی فیس بوک کوین لیبرا (Libra) را به عنوان یک ارز رمزنگاری شده (Cryptocurrency) مطمئن معرفی کرد.

علی رغم اینکه کوین جی پی ام و لیبرا طراحی متفاوتی دارند، کارشناسان از هر دو کوین نه به عنوان ارز رمزنگاری شده، بلکه به عنوان پول مجازی (Virtual Money) یا ارز دیجیتال (Digital Currency) یاد می کنند چون آنها اساساً توسط شرکت ها اداره می شوند، لذا متمرکز هستند.

متأسفانه، این مطلب آنقدرها هم ساده نیست. در حالی که هدف اصلی از ارزهای رمزنگاری شده، تمرکز زدایی است، برخی از آنها حداقل تا حدودی می توانند متمرکز شوند.

بنابراین، ارز رمزنگاری شده یک ارز دیجیتال یا مجازی است که با رمزنگاری قوی ساخته شده به طوری که آن را بسیار امن و تغییر ناپذیر می کند. بیشتر ارزهای رمزنگاری شده براساس فناوری بلاکچین (Blockchain)، توسط شبکه غیرمتمرکزی از رایانه ها اجرا می شوند.

با این حال، از نظر فنی ارزهای رمزنگاری شده بدون بلاکچین نیز امکان پذیر هستند. در واقع، Digicash (پول نقد دیجیتالی) یکی از اولین روشهای پرداخت الکترونیکی رمزنگاری شده که در اوایل دهه ۱۹۹۰ منتشر شد، بلاکچین نداشت.

اوضاع زمانی پیچیده تر می شود که بدانیم ارزهای رمزنگاری شده ی سنتی و مدرن (مبتنی بر بلاکچین) زیر شاخه هایی هم دارند. برای مثال NEO یک کوین است، در حالی که بایننس کوین (Binance Coin) یا (BNB) در واقع یک توکن است. حال همان طور که  ملاحظه می کنید، در دنیای رمزارز که پر از این اصطلاحات است،  سردرگمی زیادی وجود دارد و در این مقاله سعی شده است تا این مسائل مشخص شود.

کوین چیست؟

بیت کوین در رمزارزها

کوین های دیجیتالی که روی بلاکچین خودشان هستند.

بیت کوین (BTC)، مونرو (XMR) و اتریوم (ETH) همه نمونه هایی از کوین های رمزنگاری شده (Cryptocurrency Coin) هستند.

آنها چه وجه اشتراکی باهم دارند؟ همه آنها در مجموعه داده ی مستقل خود وجود دارند: BTC بر روی بلاکچین اصلی بیت کوین کار می کند، ETH در بلاکچین اتریوم استفاده می شود، XMR در بلاک چین مونرو وجود دارد و … . همچنین همه ی آنها ممکن است ارسال و دریافت گردند و یا استخراج شوند.

کوین ها همانطور که از اسم شان پیدا است دارای ویژگی هایی شبیه پول هستند. آنها از قابلیت تعویض، تقسیم و انتقال برخوردار هستند و عرضه محدودی دارند. بنابراین، به طور معمول قرار بر این بوده تا کوین های رمزنگاری شده دقیقاً مانند پول نقد واقعی باشند تا برای پرداخت هزینه ها از آنها استفاده شود (گرچه پذیرش مقدار بسیار کم آن ها کند بوده است). البته استثنائاتی وجود دارد. باوجود اینکه اتریوم تمام خصوصیات یک کوین را دارد، فراتر از نقش خود به عنوان پول عمل می کند، زیرا برای تسهیل معاملات از آن در بلاکچین اتریوم استفاده می شود.

همچنین آلتکوین های (Altcoin) (به معنی کوین جایگزین) معروف نیز وجود دارند که این عنوان را به خاطر شباهت شان با بیت کوین برای جایگزینی آن به عنوان “ارز رمزنگاری شده اصلی” به دست آوردند. بسیاری از آلتکوین ها شاخه ای از بیت کوین هستند و با استفاده از پروتکل متن باز بیت کوین مانند لایت کوین (Litecoin) با علامت اختصاری LTC و همچنین دوج کوین (Dogecoin) با علامت اختصاری DOGE ساخته شده اند، اما ETH و XMR علی رغم اینکه در بلاکچین های دیگری ساخته شده اند، به عنوان آلتکوین نیز شناخته می شوند. لذا سوالی که باید در هنگام تعریف آلتکوین پرسید این است که آیا یک کوین رمزنگاری شده است که بلاکچین مخصوص خود (غیر از بلاکچین اصلی بیت کوین) را دارد؟ اگر بله، پس یک آلتکوین است.

لایت کوین چیست؟

خیلی خب!

۳- پس توکن چیست؟

دارایی های دیجیتالی هستند که می توانند در داخل اکوسیستم یک پروژه خاص مورد استفاده قرار گیرند.

وجه تمایز اصلی بین توکن ها و کوین ها این است که توکن ها برای فعالیت به پلتفرم بلاکچین دیگری نیاز دارند. اتریوم غالبا به دلیل ویژگی های قراردادی هوشمندانه اش رایج ترین  پلتفرم برای ایجاد توکن ها است. توکن های ایجاد شده روی بلاکچین اتریوم معمولاً به عنوان توکن های ERC-20 شناخته می شوند. مثل محبوب ترین استیبل کوین یعنی رمزارز تتر. البته پلتفرم های دیگری برای توکن ها، مانند NEO یا Waves نیز وجود دارد.

هدف توکن ها نیز در مقایسه با کوین ها فرق می کند، اگرچه می توان از آنها به عنوان وسیله ای برای پرداخت نیز استفاده کرد (توکن های به اصطلاح ارزی).

بسیاری از توکن ها برای استفاده در برنامه های غیرمتمرکز (DApps) و شبکه های آنها ایجاد شده اند. با این حال، آنها توکن های ابزاری (Utility Token) نامیده می شوند. هدف اصلی آنها این است که به دارنده اش دسترسی به عملکرد پروژه را بدهد مانند Basic Attention Token  یا (BAT). BAT یک توکن ERC-20 است (به این معنی که پلتفرم بلاکچین آن اتریوم است) که برای تقویت تبلیغات دیجیتالی ساخته شده است. تبلیغ کنندگان آگهی ها را با توکن های BAT می خرند، که پس از آن بین ناشران و کاربران مرورگر به عنوان پاداش میزبانی تبلیغات و مشاهده آنها توزیع می شود.

اتریوم لایت کوین

بعلاوه توکن های امنیتی هم وجود دارد که در اصل نمایانگر سرمایه گذاری شخص در یک پروژه هستند. اگرچه آنها ارزش خود را از استارت آپ می گیرند، اما به دارنده اش مالکیت واقعی در استارت آپ نمی دهند. مردم این توکن ها را صرفاً به خاطر اینکه گمان می کنند ارزش آنها در آینده افزایش خواهد یافت، می خرند. این علت همان رشد خیره کننده ی پیشنهادهای فروش اولیه کوین ICO بود. متأسفانه زمانی که مردم  در حال خرید بودند، توکن های امنیتی تبدیل به توکن های ابزاری شدند. اوراق بهادار غالبا تحت نظارت دقیق قرار دارند و در این مورد از سیاست های “مشتری خود را بشناسید” (KYC) برخوردار است، که این مورد برای بازار ICO وجود نداشت.

۴- ارزهای مجازی و دیجیتال چه فرقی باهم دارند؟   

مگر اینها هم معنی نیستند؟

خیر! اولی اصطلاح بسیار انتزاعی تری است، حال آنکه دومی کاملاً عینی است.

در واقع، این از کل قضیه توکن / کوین بسیار ساده تر است. ارز دیجیتال (Digital Currency) یک مفهوم کلی است که برای توصیف انواع پول الکترونیکی استفاده می شود. چه ارز مجازی یا ارز رمزنگاری شده (خیر، اینها هم دقیقاً یکسان نیستند). مفهوم ارزهای دیجیتال برای اولین بار در سال ۱۹۸۳ در یک مقاله تحقیقاتی توسط دیوید چائوم معرفی شد، فردی که بعدها آن را در قالب دیجی کش (Digicash) پیاده سازی کرد.

ویژگی های بارز بیت کوین

ویژگی بارز ارزهای دیجیتال این است که آنها فقط به صورت دیجیتال یا الکترونیکی وجود دارند و برخلاف اسکناس دلار یا سکه نامحسوس هستند. آنها فقط از طریق کیف پول الکترونیکی یا شبکه های متصل معینی می توانند به صورت آنلاین به مالکیت فردی درآیند و هزینه شوند. طبیعتا، هیچ واسطه ای (هیچ بانکی) وجود ندارد، به همین دلیل معاملات بصورت آنی و با هزینه ای بسیار ناچیز انجام می شود. خبر خوب این است که ارزهای دیجیتال (Digital Currency) و پول دیجیتال (Digital Money) یک چیز هستند.

بنابراین: کوین، توکن و ارزهای مجازی همگی ارزهای دیجیتالی هستند.

ارزهای مجازی چیز متفاوتی هستند، اگرچه طبق تعریف، دیجیتالی هستند. همانطور که اولین بار بانک مرکزی اروپا این اصطلاح را در سال ۲۰۱۲ تعریف کرد: “ارز مجازی در فضای کنترل نشده، همان پول دیجیتالی است که توسط توسعه دهندگان آن منتشر و کنترل می شود و به عنوان یک روش پرداخت در بین اعضای یک جامعه مجازی خاص از آن استفاده می شود.” مثال بارز ارزهای مجازی که رمزنگاری شده نیستند، پول استفاده شده در بازی های ویدیویی است، مانند توکن های بازی World of Warcraft، کارت های نقدی بازی آنلاین GTA یا امتیازهای FIFA از بازی های شناخته شده EA Sports. این موارد معمولاً در اکوسیستم چنین بازی هایی وجود دارد و برای مشاهده ی محتوای پولی، مانند آیتم های جدید و انیمیشن ها استفاده می شود.

wow token

بنابراین، ارزهای مجازی بر خلاف پول معمولی یا حتی ارزهای دیجیتالی خاص، نمی توانند توسط یک بانک مرکزی یا دیگر مقام تنظیم کننده ی بانکی صادر شوند. این امر نوساناتی که آنها مستعدش هستند را توضیح می دهد. لذا، ارزهای رمزنگاری شده از ارزهای مجازی کاملا جدا هستند و نباید حداقل با توجه به AP Stylebook با یکدیگر قاطی شوند، البته هر دو در زیرشاخه ی مقوله ی ارزهای دیجیتال که گسترده تر است، قرار می گیرند.

۵- آیا این تعاریف جهانی هستند؟

با توجه به اینکه این فضا پیوسته در حال تحول است، خیر!

همانطور که می دانیم از عمر ارزهای رمزنگاری شده تنها ۱۰ سال می گذرد، در حالی که اکثر سازمان های دولتی سه یا پنج سال است که با افزایش چشمگیر محبوبیت و ارزش بیت کوین، به آن توجه می کنند. به ویژه این که لیبرای فیسبوک دوباره تحرکات زیادی را در بین سیستم های بزرگ مالی ایجاد کرده است: هم اکنون برخی از کشورها در حال تشکیل کارگروه برای بحث درمورد ماهیت لیبرا و چگونگی تنظیم آن هستند.

لذا تعاریف مربوط به ارزهای رمزنگاری شده در بین حوزه های قضایی یا حتی درون آنها باهم تفاوت دارند. فقط در ایالات متحده، پنج آژانس تنظیم مقررات مختلف، بسته به حدود صلاحیت شان، ارزهای رمزنگاری شده را به ۵ روش متفاوت تعریف می کنند. در نتیجه IRS ارزهای رمزنگاری شده و بیشتر ارزهای مجازی دیگر را به عنوان دارایی قلمداد می کند. کمیسیون بورس و اوراق بهادار اعتقاد دارد که آنها اوراق بهادار هستند، در حالی که شبکه اجرای جرایم مالی فکر می کند که ارزهای رمزنگاری شده، پول هستند. علاوه بر این، سازمان تنظیم مقررات ژاپن ارزهای رمزنگاری شده را به عنوان یک دارایی ارزشمند تعریف می کند و رئیس بانک مرکزی روسیه بیت کوین را “جانشین ارز” می داند.

افزون بر این، با توجه به اینکه این فضا با سرعت فوق العاده ای در حال رشد است و قانون گذاران معمولا عقب تر از آن هستند، امکان ظهور اصطلاحات جدیدی برای ارزهای دیجیتالی در آینده وجود دارد که این امر به روز بودن دانش را از اهمیت ویژه ای برخوردار می کند.

 

ممکن است به این مطالب نیز علاقه‌مند باشید

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.